Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Listopad – Grudzień 2018 » Wynagrodzenia i świadczenia » Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy
 
Katarzyna Piecyk

Wynagrodzenie za urlop wypoczynkowy

Sposób ustalania wynagrodzenia urlopowego zależy od tego, czy pracownik ma jedynie stałe, czy również zmienne składniki wynagrodzenia. W przypadku zmiennych składników w poszczególnych okresach niezbędne jest ustalenie ich przewidywanej wysokości w czasie wykorzystywania urlopu.

W celu ustalenia wynagrodzenia urlopowego przepisy dopuszczają możliwość naliczania wartości zmiennych składników wynagrodzenia w postaci średniej z okresu 3, a w przypadku znacznych wahań z okresu 12 miesięcy poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu. Zasady ustalania wynagrodzenia urlopowego określają przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (dalej: rozporządzenie urlopowe).

Ustalanie wynagrodzenia za urlop

Składniki wynagrodzenia wypłacane za okresy dłuższe niż 1 miesiąc (np. premie lub dodatki kwartalne, tzw. trzynastka) wypłaca się w normalnych terminach wypłaty tych składników, traktując urlop jak okres wykonywania pracy. Te składniki nie są uwzględniane w wynagrodzeniu za czas urlopu, natomiast okoliczność, że pracownik korzystał w danym okresie z urlopu, nie może powodować obniżenia wysokości tego świadczenia.

Obliczając podstawę wymiaru wynagrodzenia urlopowego, uwzględnia się wynagrodzenie i inne świadczenia ze stosunku pracy (w tym dodatki, np. funkcyjny, za staż pracy, za znajomość języków), z wyjątkiem należności enumeratywnie wymienionych w § 6 rozporządzenia urlopowego. Są to następujące składniki:

  • jednorazowe lub nieperiodyczne wypłaty za spełnienie określonego zadania bądź za określone osiągnięcie;
  • wynagrodzenie za czas gotowości do pracy oraz za czas niezawinionego przez pracownika przestoju;
  • gratyfikacje (nagrody) jubileuszowe;
  • wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, a także za czas innej usprawiedliwionej nieobecności w pracy;
  • ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy;
  • dodatkowe wynagrodzenie radcy prawnego z tytułu zastępstwa sądowego;
  • wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wskutek choroby lub odosobnienia w związku z chorobą zakaźną;
  • kwoty wyrównania do wynagrodzenia za pracę do wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę;
  • nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne, należności przysługujące z tytułu udziału w zysku lub w nadwyżce bilansowej;
  • odprawa emerytalna, rentowa lub inne odprawy pieniężne.

Ważny jest charakter danego składnika, a nie jego nazwa.

Analizując to, który element płacowy wliczyć do podstawy urlopowej, a który nie, trzeba kierować się charakterem określonego elementu płacowego, nie zaś stosowaną wobec niego nazwą, gdyż to faktyczny charakter prawny danego składnika, wynikający z treści umowy o pracę lub z przepisów płacowych, decyduje, czy powinien on wpływać na wysokość wynagrodzenia urlopowego, czy też nie. Wątpliwości rozstrzyga orzecznictwo. Warto zwrócić uwagę na wyroki Sądu Najwyższego (patrz: Wyroki SN).

Wyznaczenie podstawy wymiaru wynagrodzenia urlopowego

Jeżeli pracownikowi przysługuje wynagrodzenie miesięczne w stałej wysokości, wówczas za czas urlopu wypłaca się wynagrodzenie w takiej wysokości, w jakiej przysługuje w miesiącu, w którym pracownik korzysta z urlopu. Oznacza to, że bez względu na długość trwania urlopu pracownik otrzyma za miesiąc, w którym korzystał z urlopu, wszystkie składniki określone w stałej stawce miesięcznej (np. wynagrodzenie zasadnicze, przyjęte w stałej wysokości dodatki funkcyjne, stażowe) w wysokości ustalonej w umowie o pracę, wynagrodzenie za pracę ponadwymiarową pracowników zatrudnionych w niepełnym wymiarze czasu pracy.

Składniki zmienne za okresy nie dłuższe niż 1 miesiąc uwzględniamy natomiast w przeciętnej kwocie wypłaconej pracownikowi w okresie 3 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc rozpoczęcia urlopu, a gdy są znaczne wahania między ich wysokością w poszczególnych miesiącach (np. w przypadku składników zależnych od zjawisk związanych z tzw. sezonowością) – w średniej kwocie wypłaconej w okresie nieprzekraczającym 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających urlop. Aby ustalić średnią podstawę ze składników zmiennych, ich sumę należy podzielić przez liczbą miesięcy, z których je uwzględniono.

[...]

Katarzyna Piecyk
specjalista prawa pracy

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.