Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Marzec - Kwiecień 2017 » Stosunek pracy » Dyskryminacja przy wypowiedzeniu umowy o pracę
 
Michał Culepa

Dyskryminacja przy wypowiedzeniu umowy o pracę

Wypowiedzenie umowy o pracę jest jednostronną czynnością, którą może podjąć pracodawca i pracownik. W przypadku pracodawcy kp wymaga niekiedy przedstawienia pracownikowi uzasadnienia wypowiedzenia umowy o pracę. Taka przyczyna, nawet jeśli odpowiada prawdzie, może nasuwać podejrzenia o dyskryminację.

Rys. B. Brosz

Ustawodawca w art. 30 § 3–4 kp reguluje kwestie wypowiedzeń w sposób dość ogólny. Nakazuje przede wszystkim, aby oświadczenie każdej ze stron o wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia nastąpiło na piśmie. Ponadto nakłada na pracodawcę obowiązek wykazania w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.

Zasady dotyczące wypowiedzeń

Ustawodawca w kp nie określa przyczyn wypowiedzenia. To zadanie pracodawcy, ponieważ tylko on jest zobowiązany do podania przyczyn wypowiedzenia na piśmie. Pracownik nie ma takiego obowiązku zarówno w odniesieniu do umów o pracę na czas określony, jak i nieokreślony.

Dla ważności wypowiedzenia nie jest istotne, czy zachowanie pracownika było zawinione, czy nie. Wypowiedzenie umowy o pracę stanowi „normalny” sposób rozwiązania umowy o pracę, nie wymaga stwierdzenia winy pracownika, a jedynie uzasadnienia (zob. wyrok SN z 4 kwietnia 1979 r., I PRN 32/79). Skonkretyzowaniem przyczyn wypowiedzenia zajęła się judykatura.

Przyjmuje się, że podana przez pracodawcę przyczyna wypowiedzenia musi być rzeczywista i konkretna.

Pozorność przyczyny wypowiedzenia skutkuje wadliwością całego oświadczenia woli. W wyroku z 13 października 1999 r. (I PKN 304/99) SN przyjął nawet, że podanie w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę przyczyny pozornej (nierzeczywistej, nieprawdziwej) jest równoznaczne z brakiem wskazania przyczyny uzasadniającej wypowiedzenie w rozumieniu art. 30 § 4 kp. Wypowiedzenie staje się tym samym bezzasadne, chyba że pracodawca wskazał jednocześnie inne przyczyny wypowiedzenia, które są już zgodne z prawdą.

Przyczyna wypowiedzenia musi być też konkretna. W wyroku z 8 czerwca 2001 r. (I PKN 482/00) SN wskazał m.in., że przyczyna wypowiedzenia podana pracownikowi w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu powinna być na tyle skonkretyzowana, aby mógł ocenić:

  • czy jest ona uzasadniona,
  • czy w związku z tym celowe jest podjęcie kroków zmierzających do jej zakwestionowania w postępowaniu sądowym wszczętym wskutek wniesienia odwołania od wypowiedzenia,
  • czy skuteczne okaże się powództwo o odszkodowanie lub przywrócenie do pracy z art. 45 § 1 kp.

[...]

Michał Culepa
prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy, autor licznych artykułów i komentarzy prawnych

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.