Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Marzec - Kwiecień 2017 » Wynagrodzenia i świadczenia » Wynagrodzenie chorobowe
 
Joanna Stępniak

Wynagrodzenie chorobowe

Osobie zatrudnionej na podstawie umowy o pracę przysługuje wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy za okres niezdolności do pracy. Ustalenie podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego, z uwagi na liczbę należnych i wypłacanych pracownikom świadczeń, rodzi problemy.

Rys. B Brosz

Podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego ubezpieczonemu-pracownikowi, zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2016 r., poz. 372 ze zm.) – dalej: uśpus – stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy. Jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem okresu 12 miesięcy zatrudnienia, podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.

Ustalanie podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego

Zgodnie z uśpus wynagrodzenie to przychód pracownika stanowiący podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe, po odliczeniu potrąconych przez pracodawcę składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe oraz ubezpieczenie chorobowe. Za jeden dzień niezdolności do pracy pracownikowi przysługuje 1/30 wynagrodzenia stanowiącego podstawę wymiaru zasiłku. Przy ustalaniu podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego nie uwzględnia się składników wynagrodzenia, do których pracownik zachowuje prawo w okresie jego pobierania, zgodnie z postanowieniami układów zbiorowych pracy lub przepisami o wynagradzaniu. Nie wlicza się także tych składników, które były wypłacane tylko do określonego terminu i których wypłaty zaprzestano na mocy umowy o pracę lub przepisów wewnątrzzakładowych (art. 41 uśpus).

Do ustalenia podstawy wymiaru zasiłku chorobowego przyjmuje się wynagrodzenie uzyskane przez pracownika za konkretne miesiące poprzedzające niezdolność do pracy, bez względu na to, kiedy zostało ono wypłacone.

Ustalając podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego, należy bowiem zwrócić uwagę na użyty w niej zwrot „za okres” 12 miesięcy (a nie np. w okresie 12 miesięcy). Ma on istotne znaczenie przy ustalaniu podstawy wynagrodzenia chorobowego w przypadku, gdy wynagrodzenie pracownika wypłacane jest do 10. dnia następnego miesiąca. Przykładowo pracownikowi, którego niezdolność do pracy powstała 20 lutego 2017 r., podstawę wymiaru wynagrodzenia chorobowego należy ustalać z uwzględnieniem wynagrodzeń wypłaconych w okresie marzec 2016–luty 2017 za okres luty 2016–styczeń 2017.

Przy obliczaniu podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego przysługującego ubezpieczonemu-pracownikowi nie uwzględnia się miesiąca, w którym powstała niezdolność do pracy. Wyjątkiem od tej ogólnej zasady jest przypadek, w którym niezdolność do pracy ubezpieczonego powstała w pierwszym miesiącu jego zatrudnienia. W takiej sytuacji podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi wynagrodzenie, które ubezpieczony-pracownik osiągnąłby, gdyby pracował pełny miesiąc kalendarzowy (art. 37 ust. 1 uśpus).

[...]

Joanna Stępniak
adwokat, były koordynator czasu pracy i wypłat wynagrodzeń w Departamencie Prawnym GIP, szkoleniowiec, autor licznych publikacji

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.