Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Sierpień 2014 » Ubezpieczenia społeczne i podatki » 50-procentowe koszty uzyskania przychodu
 
Aleksander Gniłka

50-procentowe koszty uzyskania przychodu

Im wyższe koszty uzyskania przychodu, tym mniejsza wysokość zobowiązania podatkowego. Z tego względu zastosowanie w rozliczeniu podatkowym 50-procentowych kosztów uzyskania przychodu może być dobrą formą optymalizacji wynagrodzeń osób fizycznych. Nabiera to szczególnego znaczenia, gdy pracodawca nie ma środków na podwyżki wynagrodzeń zasadniczych. W tym artykule koncentrujemy się na zastosowaniu podwyższonych kosztów uzyskania przychodów w przypadku przychodów ze stosunku pracy, przychodów z działalności wykonywanej osobiście oraz praw majątkowych.

Zgodnie z zasadą generalną wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT kosztami uzyskania przychodu są koszty ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W niektórych przypadkach koszty uzyskania przychodu ustala się ryczałtowo. Tak ustalane są koszty uzyskania przychodu:

  • z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
  • posiadaczy praw własności przemysłowej,
  • twórców oraz artystów,
  • z działalności wykonywanej osobiście,
  • uzyskanych na podstawie umów, do których stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy-zlecenia lub umowy o dzieło.

Wysokość kosztów uzyskania przychodu

Wysokość kosztów uzyskania przychodu z tytułu stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej określa art. 22 ust. 2 ustawy o PIT. Wynoszą one odpowiednio:

  • 111,25 zł miesięcznie, a za rok podatkowy nie więcej niż 1335 zł – gdy podatnik uzyskuje przychody z tytułu jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
  • nie więcej niż 2002,05 zł łącznie za rok podatkowy – gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej,
  • 139,06 zł miesięcznie, a za rok podatkowy łącznie nie więcej niż 1668,72 zł – gdy miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę,
  • nie więcej niż 2502,56 zł łącznie za rok podatkowy – gdy podatnik uzyskuje przychody równocześnie z tytułu więcej niż jednego stosunku służbowego, stosunku pracy, spółdzielczego stosunku pracy oraz pracy nakładczej, a miejsce stałego lub czasowego zamieszkania podatnika jest położone poza miejscowością, w której znajduje się zakład pracy, a podatnik nie uzyskuje dodatku za rozłąkę.

Jeśli roczne koszty uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 2 ustawy o PIT, są niższe od wydatków na dojazd do zakładu lub zakładów pracy środkami transportu autobusowego, kolejowego, promowego lub komunikacji miejskiej, w rocznym rozliczeniu podatku koszty te mogą być przyjęte przez pracownika lub przez płatnika pracownika w wysokości wydatków faktycznie poniesionych, udokumentowanych wyłącznie imiennymi biletami okresowymi.

[...]

Aleksander Gniłka
doradca podatkowy

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.