Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Wrzesień - Październik 2017 » Stosunek pracy » Pracownik na zwolnieniu lekarskim
 
Magdalena Raczkowska

Pracownik na zwolnieniu lekarskim

Zwolnienie lekarskie pracownik otrzymuje od lekarza w celu usprawiedliwienia nieobecności w pracy, wtedy gdy nie jest do niej zdolny. Dostarczenie takiego zwolnienia pracodawcy w odpowiednim terminie jest niezwykle ważne.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: uśpus) pracownik jest zobowiązany dostarczyć pracodawcy zaświadczenie lekarskie nie później niż w ciągu siedmiu dni od daty jego otrzymania. Niedopełnienie tego obowiązku spowoduje obniżenie o 25% wysokości zasiłku przysługującego za okres od ósmego dnia orzeczonej niezdolności do pracy do dnia dostarczenia zaświadczenia lekarskiego, chyba że dostarczenie zaświadczenia lekarskiego nastąpiło z przyczyn niezależnych od pracownika.

Okres siedmiu dni dotyczy tylko dostarczenia zaświadczenia lekarskiego, a nie powiadomienia pracodawcy o niezdolności.

Powiadomienie pracodawcy o niezdolności do pracy

Pracownik powinien niezwłocznie powiadomić pracodawcę o niezdolności do pracy. Niezwłoczne zawiadomienie pracodawcy oznacza, że powinno ono nastąpić najpóźniej drugiego dnia nieobecności w pracy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy). Niedotrzymanie 2-dniowego terminu na usprawiedliwienie nieobecności mogą wyjaśnić jedynie szczególne przyczyny, zwłaszcza obłożna choroba pracownika połączona z brakiem lub nieobecnością domowników albo inne zdarzenie losowe.

O wadze wskazanych terminów świadczy wyrok SN z 16 czerwca 2004 r. (I PK 639/03), zgodnie z którym pracownik powinien z własnej inicjatywy (osobiście lub za pośrednictwem osoby trzeciej), w sposób wiarygodny i bez nieuzasadnionej zwłoki powiadomić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie trwania swej nieobecności w pracy. Niewywiązanie się z tego obowiązku jest ciężkim naruszeniem podstawowego obowiązku pracowniczego.

Jeżeli przepisy zakładowe obowiązujące u danego pracodawcy (zakładowy układ zbiorowy, regulamin pracy) nie określają sposobu zawiadomienia pracodawcy o przyczynie nieobecności pracownika w pracy, to pracownik zawiadamia pracodawcę:

  • osobiście lub przez inną osobę,
  • telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności (np. faks, e-mail),
  • drogą pocztową, przy czym za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla pocztowego.

Pracownik może również usprawiedliwić swoją nieobecność w pracy za pośrednictwem wiadomości SMS. Taka forma nie jest do końca dla pracownika bezpieczna, ponieważ nie ma gwarancji, że pracodawca zapoznał się z treścią tej wiadomości albo że w ogóle dotarła ona do odbiorcy (pomimo możliwości włączenia w niektórych telefonach raportów dostarczania wiadomości).

Pracownik musi dołożyć staranności, aby zawiadomić pracodawcę o nieobecności.

E-zwolnienie

Od 1 stycznia 2016 r. zwolnienie lekarskie może być wystawione przez lekarza w postaci:

  • dokumentu elektronicznego (e-ZLA);
  • wydruku zaświadczenia lekarskiego wystawionego w formie dokumentu elektronicznego (e-ZLA);
  • formularza papierowego na druku ZUS ZLA.

Tradycyjne, papierowe zwolnienia (wystawiane na formularzu ZUS ZLA) przestaną obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2018 r.

[...]

Magdalena Raczkowska
doktorantka w Instytucie Pracy i Spraw Socjalnych, specjalizuje się w prawie pracy i polityce społecznej

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.