Kadry i Płace w Administracji

Strona główna » Wrzesień – Październik 2018 » Ubezpieczenia społeczne i podatki » Przychód podatkowy z tytułu wyjazdu integracyjnego
 
Aleksander Gniłka

Przychód podatkowy z tytułu wyjazdu integracyjnego

Niejednokrotnie przedsiębiorcy zatrudniający w swojej firmie pracowników organizują dla nich wyjazdowe spotkania, zawierające elementy rekreacyjno-sportowe, których celem jest zintegrowanie pracowników. Koszty takiego wyjazdu często dofinansowane są z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (dalej: zfśs).

Rys. B. Brosz

Pojawia się zatem pytanie, czy taki wyjazd sportowo-rekreacyjny, mający jednocześnie charakter lub cel integracyjny, spowoduje powstanie po stronie pracownika przychodu? I tym samym, czy pracodawca jako płatnik będzie zobowiązany do pobrania oraz odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tego tytułu?

Świadczenia pracownicze

Zgodnie z ogólną zasadą powszechnego opodatkowania, wskazaną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: updof), podatkowi podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku. Natomiast w myśl art. 11 ust. 1 updof przychodami są: „otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”.

Również przychody ze stosunku pracy określone w art. 12 updof to nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

Można zatem uznać, że świadczeniami pracowniczymi są nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.

Kształtowanie pojęcia w orzecznictwie sądowym

W tym miejscu należy wskazać, że obowiązujące przepisy nie definiują pojęcia „nieodpłatne świadczenie”. W celu zdefiniowania tego pojęcia zasadne będzie odwołanie się do orzecznictwa sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny, w uchwale z 18 listopada 2002 r. (FSP 9/02) oraz w uchwale z 16 października 2006 r. (FSP 1/06) na gruncie ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowych od osób prawnych (dalej: updop), ustalił, iż pojęcie „nieodpłatne świadczenie” obejmuje „wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku danej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

Z kolei NSA w uchwale z 24 maja 2010 r. (II FPS 1/10) oraz w uchwale z 24 października 2011 r. (II FPS 7/10) potwierdził, iż stanowisko wypracowane w tym zakresie na gruncie updop ma również zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych, w stosunku do sytuacji wynikających z art. 11 ust. 1 w związku z art. 12 ust. 1 updop.

[...]

Aleksander Gniłka
doradca podatkowy, Prezes Zarządu w Tax Support Center Sp. z o.o. we Wrocławiu, wykładowca, szkoleniowiec, autor licznych publikacji

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.
Zapraszamy do składania zamówień na prenumeratę i numery archiwalne.